“Kunst is al aanwezig, je moet het alleen zien”.
Na haar examen op de Kunstacademie maakt Chantal Veugen een wereldreis.
Ze ziet bijzondere plekken, andere culturen. Bij thuiskomst begint ze een foto-dagboek, waarin ze de schoonheid van alledaagse dingen probeert te vangen.
Veel foto’s gaan over het leven in de dakgoot van haar huis. Omdat ze op een zolderetage woont, is de goot het eerste wat ze ziet als ze één van haar ramen opent. Bijna dagelijks fotografeert ze deze kleine wereld. Soms doet een foto haar denken aan een rivier of een berg. Wolken spiegelen zich in het water, de vorst tovert prachtige blauwe kristallen, dooiend ijs roept de gedachte aan een lagune op en algen maken een heus schilderij. Zo’n klein stukje natuur heeft de hele wereld in zich.
Chantal Veugen heeft naast de foto’s twee korte films in de dakgoot gemaakt, waarin je onder meer ziet hoe licht en wolken in het water spiegelen, de jaar-getijden veranderen en de wind over het water waait.
In de klas komen een paneel met een grote foto en zes delen dakgoot, die samen één lange goot vormen. De dakgoot bevat achttien foto’s van Chantal Veugen. In de beeldende verwerkingslessen gaan de leerlingen zelf aan de slag. Ze maken zelf foto’s in de omgeving van de school en creëren een eigen plek om daar een serie van drie foto’s te maken.